Connect with us

Politiek Binnenland

Boeren hebben verdriet wanhoop en de tragiek van het boerenbedrijf

Published

on

boeren

‘Allemaal boeren. Met allemaal dezelfde namen. Boeren en boerenzonen, in een lange, eeuwigdurende lijn.’ We vragen vaak het onmogelijke van hen. Maar de boeren zelf gaan ook niet vrijuit, over de gemotoriseerde wanhoop en de tragiek van het boerenbedrijf.

Allemaal boeren. Met allemaal dezelfde namen. Boeren en boerenzonen, in een lange, eeuwigdurende lijn. Mijn vriend Freark Smink is er zo een, een kind van de weide, de vogels en het vee, van beulen en ploeteren door de tijd heen. En nu staat hij op de planken met een Fries toneelstuk dat hij op zijn eigen lijf heeft geschreven. Bijna letterlijk. Op zijn brede schouders, op zijn grote boerenhanden, op zijn Friese taal en ja, op zijn eigen geschiedenis als nazaat uit zo’n oud boerengeslacht.

Boer Frans is hij nu, in een verpletterende monoloog over het boerenbestaan en de boereneenzaamheid. Voor het publiek is Wat soesto! (Wat mot je!) een treurig feest van herkenning. Hij somt zijn voorouders op en roept ze aan: ‘Frans, Marten, Frans, Marten, Opa Frans, vader Marten, ik ben weer Frans. Mijn zoon heet Marten. En zijn zoon….Patrick’ De enige die nog luistert is zijn demente moeder, het alomtegenwoordige spook van zijn verleden – Klaasje Postma speelt haar als één onstuitbare brok verwarring.

‘Ik ben honderd procent boer,’ zegt boer Frans. Maar dan heeft hij het niet over zijn bedrijf, maar over zichzelf. Het boerenbedrijf is immers bovenal een manier van leven. Het is een bestaan dat totaal verknoopt is met de natuur maar dat tegelijk diezelfde grillige natuur probeert te exploiteren, totdat er geen natuur meer over is. Het is een bestaan vol trots en onafhankelijkheid, dat tegelijkertijd aan elkaar hangt van regels en subsidies. Het is een bestaan op één plek, gebaseerd op de tradities en de ervaringen van al die generaties Fransen en Martens. En tegelijk is het, zeker bij de geavanceerde Nederlandse boeren, een bestaan op de frontlinies van de moderniteit en de globalisering.

Boer Frans worstelt, zoals zoveel boeren, om daarin een eigen weg te vinden. Hij dreigt er aan ten gronde te gaan. Hij is niet de enige.

Boer Frans heeft, om te beginnen, ruzie met de tijd. ‘Ik was liever toen boer dan nu,’ en dat is een deel van zijn tragiek. Vaste tradities waren vanouds kenmerkend voor het boerenbedrijf, overal ter wereld, het was de belangrijkste vorm van kennisoverdracht. Nu zijn, in de dagelijkse praktijk, vrijwel alle lijnen met dat verleden verbroken. Opa Frans zou radeloos rondlopen op het moderne erf van zijn kleinzoon. Maar in het hoofd van onze boer Frans werken al die oeroude boerentradities nog altijd op volle kracht door. Bijvoorbeeld in de voorzichtige omgang met geld. ‘Geld uitgeven deed je niet,’ vertelde een oude boerin me ooit. ‘Geld was handel, geld diende om stroppen op te vangen.’ Van diezelfde zuinigheid is onze boer Frans nog altijd doordrongen. Nee, natuurlijk leent hij geen cent aan zijn dochter, het bedrijf gaat voor. Altijd.

Hij gruwt van zijn eigen vader, toch denkt hij bovenal in familieverbanden. Ook dat is kenmerkend voor het traditionele overleven van de boeren, overal ter wereld. Op een Italiaanse of Spaanse heuvel legt een oudere boer met moeite en pijn nog een nieuwe akker aan. Hij zal er zelf nauwelijks plezier van hebben, desondanks vindt iedereen het volkomen vanzelfsprekend: het werk, het bedrijf, het leven zal ook voor de volgende generaties doorgaan, altijd. In werkelijkheid is van die familieketens weinig meer over, zeker in Nederland. De CBS-cijfers zijn onthullend: meer dan de helft van de Nederlandse boeren van 55 jaar en ouder had vorig jaar nog altijd geen opvolger.

Frans heeft een zoon die aan de universiteit een briljante loopbaan heeft opgebouwd. Maar hij blijft hopen op zijn terugkeer. ‘Dan heb ik het bedrijf er klaar voor. En ik zorg dat het bij de tijd blijft.’

Het ene gezinsdrama volgt op het andere, de moeder van Frans gaat er bijna aan kapot, zijn vrouw loopt weg, zijn kinderen nemen afstand, hij zit helemaal klem. Maar hij blijft wanhopig dromen.

Frans heeft daarnaast ruzie met zijn trots. Hij is een van de vele boeren die het woord overal van de daken roepen: trots! Als je dat zo nadrukkelijk moet zeggen over jezelf en je eigen werk is er bijna altijd iets mis.

En dat is inderdaad het geval. Een bron van trots voor iedere boer was vanouds zijn financiële onafhankelijkheid. Nooit schulden maken, altijd reserves opbouwen, ook dat hoorde bij het klassieke boerenpatroon. De grillen van de natuur – misoogsten, muizenplagen – maakten het boerenbedrijf immers zeldzaam kwetsbaar. Schulden vormden dan een levensgevaarlijk blok aan het been.

In veel boerenfamilies, zo merkte ik bij mijn onderzoek voor Hoe God verdween uit Jorwert, werd pas voor het eerst serieus geld geleend in de jaren vijftig, toen er een tractor werd aangeschaft. Gaandeweg werd het opstapelen van schulden doodnormaal. Ook voor boer Frans, die in 1983 een ligboxstal bouwt. Dat kost hem drie ton. ‘De bank zegt: toe maar. Het kan ook gemakkelijk.’ De stal had ruimte voor 120 stuks vee – het dubbele van voorheen. De Rabobank joeg hem op, heeft hem in haar macht en laat die macht niet meer los. ‘Niet zeuren,’ zegt Frans. ‘Doorgaan. Zo is mijn leven.’

Die weggesmolten onafhankelijkheid geldt ook de overheid. De fiere boer, op zijn trekker op zijn eigen land, is tegenwoordig een halve administrateur. ‘Je moet alles bijhouden: de kalveren, de kilometers, de diesel, de mineralen, de liters, de melk,’ klaagt boer Frans, en ik knik, vol begrip. Alleen moet ik hierbij, fluisterend vanuit de bedstee, wel een terzijde plaatsen: hij en zijn collega’s houden tegenwoordig tweemaal zoveel rundvee als vorige generaties, zo niet meer, op hetzelfde stuk land. Alle regeldruk is en blijft een reactie op de problemen die een te uitbundige en te expansieve en te vervuilende agrarische sector in de eerste plaats zelf heeft geschapen. Of misschien wel heeft moeten scheppen.

Want dat is de andere kant van dit verhaal. Burgers betalen te weinig voor hun melkproducten, de boeren worden permanent afgeknepen door de supermarkten. ‘Waarom is een stuiver erbij voor een liter melk al te veel?’ vraagt Frans zich terecht af. Om dat te compenseren is het boerenbedrijf uitgegroeid tot een van de meest gesubsidieerde sectoren van Europa. Voor melkveehouders als boer Frans bestaat het gemiddelde inkomen vaak voor meer dan een derde uit subsidies. Over onafhankelijkheid gesproken.

Wat is een ‘goed mens’? Wat is, in een boerencultuur, een ‘goed leven’? De antropoloog Robert Redfield vatte het ooit samen: ‘Een grote gehechtheid aan de geboortegrond; een respectvolle houding tegenover oude gewoonten; een beperking van individuele strevingen ten gunste van familie en gemeenschap; een zeker wantrouwen tegenover het stedelijke leven, vermengd met waardering; een sobere en aardse ethiek.’ Het was volgens hem een waardensysteem dat voortkwam uit een voortdurende omgang met de natuur en hij had het aangetroffen in alle boerenculturen die hij had bestudeerd, of dat nu in Zuid-Amerika was, of in Zuid-Engeland.

Als voor Frans het doek opengaat voor het ‘goede leven’ ligt hij, als jongetje, in het lentegras. De hele natuur om hem heen juicht. Eenmaal volwassen ligt hij daar weer, op dezelfde plek. Hij ruikt ‘de melk in het gras.’ Maar dan: ‘Ogen dicht. Ik hoor niets. Ogen nog veel dichter. Niets. Waar zijn de kievieten, de tureluurs? De grutto’s die fanatiek de roeken wegjagen?’ ‘Is dit mijn land? De vogels van mijn jeugd zijn weg. Het is lente. Maar ook de gele lissen en pinksterblommen, ze zijn er niet meer.’ ‘Gatsamme nog aan toe, kleine Frans!’, zegt hij in zichzelf. ‘Ik heb je uit het paradijs weggestuurd zonder het zelf te weten.’

Uiteindelijk heeft boer Frans vooral ruzie met zichzelf. Maar hij heeft ook ruzie met ons, burgers en buitenstaanders. ‘Wat willen jullie nu eigenlijk van ons?’ vraagt hij op een gegeven moment. Wat moeten we worden, boer of onderhoudsfunctionaris van een landschapspark? Moeten we verantwoord voedsel produceren en het milieu koesteren? ‘Maar als jullie in de winkel zijn kijken jullie alleen maar naar de prijs’.

Je hebt natuurlijk helemaal gelijk, denk ik. We vragen te vaak het onmogelijke van de boeren. En daarbij stellen we eisen die met ieder kabinet weer veranderen. Een beetje verantwoord plannen en investeren op lange termijn – en dat is voor een boerenbedrijf al gauw een jaar of vijftien – is bijna niet meer mogelijk. Wat voor boer je ook bent, gek word je ervan.

Toch heb ik ook een paar vragen aan, jou, Frans. Je houdt van de natuur en de vogels, je hebt een rot dag als je een nest kapot hebt gereden, maar heb je wel eens onder de grond gekeken? Best kans dat je daar nauwelijks meer een worm aantreft – en je bent boer genoeg om te weten wat dat betekent. Je vroeg je af of dat – verplichte – injecteren van mest wel zo goed was. Maar je had ook de permanente druk van jullie veel te zware landbouwmachines kunnen noemen: steeds meer landbouwgrond wordt zo op den duur hard als beton. Binnen tien, twintig jaar is alleen al die ingeklonken grond voor veel boeren een groot probleem.

Keert de wal dan nog het schip? De boerenorganisaties, waar jij altijd zo braaf achter aan liep, hebben daar altijd op gegokt. Of het nu ging om de melkplas of het mestoverschot, altijd konden jullie ‘Brussel’ of ‘Den Haag’ wel ergens de schuld van geven. Maar nu spreekt de grond zelf, en de natuur, en dat is een andere taal.

Oudere boeren, jij misschien ook, verstaan dat nog, die weten diep in hun hart dat het op deze manier onmogelijk nog lang kan doorgaan. Jonge boeren beseffen dat net zo goed. Steeds vaker hoor ik dat ze hun ouders enkel nog willen opvolgen als ze de kans krijgen om het roer totaal om te gooien, meestal in een meer duurzame richting. De eenvoudigste economische wet ter wereld, ooit uitgevonden door een zekere Herbert Stein, luidt: ‘If something cannot go on forever, it will stop.’ Dat geldt, Frans, ook voor de hedendaagse manier van boeren.

‘De boer’ bestaat niet, terecht vind je dat onzin. Met ‘die intensieve jongens’ in de varkens- en pluimveesector wil je niets te maken hebben, en met die bioboeren aan de andere kant heb je, geloof ik, ook niet veel op. Maar die boerenorganisaties van jou doen niets anders dan alles en iedereen over één kam scheren. Als je, als sector, verantwoordelijk bent voor bijna de helft van de stikstofvervuiling in dit land, dan heb je een groot probleem. Hoe je het ook keert of draait. De boerenorganisaties blijven dat bagatelliseren, en sommige boeren proberen met het geweld van hun peperdure en fonkelnieuwe trekkers – het lijkt soms wel de LandbouwRai, ik kijk mijn ogen uit –dit milieuvraagstuk zelfs letterlijk de wereld uit te duwen.

Kun je nog wel spreken van ‘ons’ tegen ‘hen’, en ‘wij’ tegen ‘zij’, en ‘de boeren’ tegenover ‘de burgerij’? Ik vraag het me af, al wordt die mythe door de politiek en de belangenorganisaties gretig in stand gehouden. Ik vraag me ook af waarom jij, Frans, je niet duidelijker uitspreekt. Waarom laat jij, als echte boer, je nog altijd op één hoop vegen met die totaal doorgeslagen dierenexploitanten op de Veluwe, in Brabant en elders? Waarom mogen dit soort figuren in het ‘boerenverzet’ een heldenrol blijven vervullen, terwijl ze alles doen wat strijdt met de normen van een ‘goede boer’ en een ‘goed leven’?

Frans, niet je trots maar je volgzaamheid, dat is het drama van je leven. Uiteindelijk draait alles om dat verloren paradijs. En dat is niet alleen jouw paradijs, maar net zo goed ons paradijs, dat paradijs van Frans, Marten, opa Frans, vader Marten, Frans, van zoon Marten, en ja, ook van Patrick.

Steun OnsNieuws

Via paypal

pay

Donaties via onze IBAN
Vermeld u e-mail a.u.b
OPEN BANK, S.A.

IBAN:ES0900730100550594088873

BIC: OPENESMMXXX

Dank bij voorbaat voor uw steun

Politiek Binnenland

Wilders: “De Tweede Kamer moet terugkomen van reces voor een spoeddebat over de verminderde koopkracht!”

Published

on

wilders

Veel realistische partijen maken zich ernstige zorgen om de verminderde koopkracht van de Nederlander. Geert Wilders maakt zich zoveel zorgen dat hij vindt dat de Tweede Kamer terug moet komen van reces. De PVV wil in een debat afdwingen dat er extra inkomensondersteunde maatregelen voor de Nederlander komen.

Geert Wilders ziet net als iedereen dat boodschappen en energie duurder wordt. Alles wordt duurder doordat de inflatie stijgt. Miljoenen mensen zitten daardoor in enorme financiële problemen. Het leidt tot grote zorgen en onaanvaardbare excessen bij gewone mensen van modaal tot minima en gepensioneerden. Er is werk aan de winkel voor de Tweede Kamer om dit recht te trekken. Wilders wil dat de Tweede Kamer volgende week terugkomt van reces en in een debat extra inkomensondersteunde maatregelen voor gewone mensen afdwingt.

Onze boodschappen zijn €1500 duurder geworden. De Nederlander betaald €6500 voor energiekosten per jaar, de kosten van het water en de ziektekosten omhoog gaan. En ondertussen gooien Kaag en Rutte miljarden euro’s weg aan asiel, Oekraïne, Afrika enz. Dit zijn zieke keuzes van foute politici volgens Wilders. Het is inderdaad potsierlijk dat Rutte en Kaag de grote weldoeners uithangen in het buitenland met ons belastinggeld.

Wilders is net als veel lezers van het AD zich vanmorgen kapot geschrokken van het bovenstaande artikel. Een Huisarts: “Onlangs reed ik in Rotterdam een visite bij een vrouw van 80, die het allemaal niet meer kan betalen, afgesloten is van stroom en gas en kookt op waxinelichtjes. Schrijnend!” Dit is zeker schaamteloos asociaal en crimineel beleid van Rutte (VVD) en Kaag (D66).

Degene die deze aanvraag tot een spoeddebat van Wilders weigeren mag je bestempelen als harteloos. Ouderen mogen in een welvarend land als Nederland nooit creperen. Helaas gebeurt dit nu wel omdat de prioriteiten van Rutte en Kaag elders liggen.

Steun OnsNieuws

Via paypal

pay

Donaties via onze IBAN
Vermeld u e-mail a.u.b
OPEN BANK, S.A.

IBAN:ES0900730100550594088873

BIC: OPENESMMXXX

Dank bij voorbaat voor uw steun
Continue Reading

Politiek Binnenland

Columniste Radio1 veegt de vloer aan met de boeren: ‘Acties bewijzen hun overbodigheid’

Published

on

boeren
Inhoud
  1. Columniste Janneke de Bijl heeft op NPO Radio 1 flink uitgehaald naar de boeren. Wat De Bijl betreft zijn boeren overbodig en bewijzen zij dat zelf met de huidige acties tegen het stifstofbeleid in het land. Zij las de column gisteren voor, maar tot aan vandaag toe levert dat – op Twitter uiteraard – reacties op. Tegenreacties vooral.
  2. Boeren: ‘Had dat dan gezegd…’
  3. Schappen liggen nog precies even vol
  4. Veel reacties op column over de boeren

Columniste Janneke de Bijl heeft op NPO Radio 1 flink uitgehaald naar de boeren. Wat De Bijl betreft zijn boeren overbodig en bewijzen zij dat zelf met de huidige acties tegen het stifstofbeleid in het land. Zij las de column gisteren voor, maar tot aan vandaag toe levert dat – op Twitter uiteraard – reacties op. Tegenreacties vooral.

Janneke de Bijl, in het dagelijks leven cabaretier, schuift regelmatig als ‘Druktemaker’ aan in het Radio 1-programma Spraakmakers. Dat je haar teksten misschien als ‘wat over de top’ moet nemen, blijkt wel uit de beginwoorden van haar laatste column.

Die ging dus over de acties van de boeren en de eerste bespreking van de agrariërs en veehouders met leden van het kabinet. „Aangezien het aantal doodsbedreigingen na mijn column over de boeren van vorige week een beetje tegenviel, heb ik besloten er vandaag nog eentje aan ze te wijden.”

Boeren: ‘Had dat dan gezegd…’

„Het overleg met Johan Remkes van afgelopen vrijdag liep natuurlijk op niets uit”, blikt Janneke de Bijl terug. „Niemand had ook verwacht dat de boeren rustig naar de uitleg van het kabinet zouden luisteren en daarna zouden zeggen ‘Ah, maar nu begrijpen we het. Nee, maar wij hadden helemaal niet door hoor dat door die stikstof de grond verzuurt. Dat mensen er ademhalingsproblemen door krijgen en dat de biodiversiteit er zelfs door afneemt, waardoor het voortbestaan van alle soorten inclusief de mens in gevaar komt. Had dat gewoon meteen gezegd, dan waren wij direct gaan afschalen’.”

Nadat De Bijl even heeft geconstateerd dat bij acties van de boeren bijna weer niemand is gearresteerd, En dat ‘het strijden voor je eigen conservatieve hagje’ tijdens de Canal Pride nergens op slaat, gaat zij verder. „Geen boer, geen voer, stond daar op een spandoek in helder A-A-rijmschema. Het bekt misschien lekker, maar dat maakt het nog niet waar. Ze bewijzen het eigenlijk zelf al met hun manieren van actievoeren. Een logische manier van protesteren zou zijn: het werk neerleggen. Zoals de bagage-afhandelaars in april op Schiphol deden. ‘Hé’, merkte iedereen toen ineens, ‘zonder bagagepersoneel loopt alles in de soep. Ze zijn hartstikke belangrijk. Misschien moeten we ze wat meer waarderen’. Precies het doel van de staking.”

Hakenkruis
Boeren hebben tijdens een protestactie langs de A50 mest neergegooid en hooibalen in brand gestoken. Foto: ANP

Schappen liggen nog precies even vol

„Maar als de boeren hun werk grotendeels neerleggen, merken we precies niks. 70 procent van wat zij verbouwen – en met verbouwen bedoel ik in dit geval ook vetmesten, leegmelken en afslachten – wordt naar het buitenland geëxporteerd. Dus als de meeste boeren hun werk neerleggen, liggen de schappen nog precies even vol. Daarom bedenken ze ook steeds acties die helemaal niets met hun werk te maken hebben. Dagenlang zijn ze aan het verzinnen en verzamelen wat ze nu weer op de snelweg kunnen dumpen. Urenlang rijden ze met hun tractoren op de openbare weg in plaats van dat ze ermee aan het werk zijn. En we hebben nog altijd geen honger.”

Zo bewijzen de boeren wat Janneke de Bijl betreft hun eigen overbodigheid. „Boeren kleuren onze wereld niet. Ze maken de gewassen eenzijdig, de grond arm, de droogte erger en de dieren dood. Dus laten we de spandoeken alsjeblief herschrijven. ‘Farmers don’t colour your world’. ‘Minder boer, genoeg voer’. ‘Onterecht trots op de boeren’. En natuurlijk deze, speciaal voor de Gay Pride van volgend jaar: ‘Voor diversiteit, tegen biodiversiteit’.”

Veel reacties op column over de boeren

Wie zulke woorden spreekt, roept in deze tijd veel reacties op. En dat gebeurde na de column ook en voor Janneke de Bijl is er niet veel ‘lovends aan’. „Dat ga je toch lekker bakstenen eten?”, reageert Sander op Twitter. Eric meldt: „Janneke is ervaringsdeskundige bij uitstek met betrekking tot overbodig zijn, dus hooggekwalificeerd om daarover een mening te hebben.” En Nicolas: „Knap van Janneke de Bijl dat ze van de lucht kan leven. De rest van de mensheid heeft voedsel nodig, en dus boeren.”

Er is ook genoeg bijval, want de protesten van de boeren vallen bij lang niet alle Nederlanders goed. Sjoerd bijvoorbeeld: „De manier van boeren moet anders. We zijn onze schaarse grond en lucht en natuur aan het overbelasten door zoveel voor het buitenland te produceren.” En Pieter: „Ik zit tussen de boeren. Hier is de natuur naar de klote. Fiets ik een stukje dan zie ik vrijwel uitsluitend een muur van voedermaïs. En het meurt hier vreselijk. Het mag heel wat minder.”

Steun OnsNieuws

Via paypal

pay

Donaties via onze IBAN
Vermeld u e-mail a.u.b
OPEN BANK, S.A.

IBAN:ES0900730100550594088873

BIC: OPENESMMXXX

Dank bij voorbaat voor uw steun
Continue Reading

Politiek Binnenland

Nieuw plan stikstofaanpak zonder veestapelkrimp zet D66 in haar hemd

Published

on

stikstof

Gisteren is er een nieuw plan om de stikstofcrisis aan te pakken gepresenteerd. Zonder de veestapel in te krimpen is een drastische verlaging van de stikstofuitstoot mogelijk. De overheid moet daarvoor wel bereid om te investeren in innovatie van landbouwtechnologieën.

De initiatiefnemers zijn twee oude bekenden voor D66, de stikstofprofessoren Han Lindeboom en Johan Sanders. Zij maakten deel uit van de oorspronkelijk aan D66 gelieerde Focusgroep Stikstof. Gisteren heeft Lindeboom zijn plannen onder andere aan de tassendrager Sophie Hermans en het VVD-Tweede Kamerlid Thom van Campen gepresenteerd.

„Zonder moeite kunnen we achter het doel van het kabinet staan om 39.000 ton stikstof emissiereductie te bereiken voor 2034. Dat kan door met veel minder stikstof uit kunstmest en geïmporteerd veevoer toch dezelfde landbouwopbrengsten te halen, zowel in de veehouderij als de akkerbouw’, zegt emeritus hoogleraar Sanders in de Telegraaf.

In het rapport staan negen innovatieve manieren om de stikstofuitstoot te reduceren. Meer essentiële aminozuren toevoegen aan het voer voor varkens en kippen zal het stikstofgehalte in de mest flink verlagen. Bietenloof gebruiken als veevoer helpt winst te boeken en als gras met vlinderbloemigen wordt geteeld, is minder kunstmest nodig voor eiwitrijk voer. „Dat is in Ierland al aangetoond”, aldus Sanders. Het aanpassen van het voer zal dus stikstof schelen.

Meer dan de helft van de technologieën zijn direct toe te passen in de agrarische sector. Voor andere innovatieve middelen is er meer onderzoek nodig. Het Rijk moet hier wel 100 miljoen euro beschikbaar voor stellen. Na onderzoek kunnen deze technieken in 3 tot 5 jaar breed worden uitgerold. „Zo creëer je strategische waarde. Want andere landen in de wereld zullen ons willen kopiëren.” Zie hier onze landbouw als export product.

Wat moet dit een slecht nieuws zijn voor D66. Tjeerd de Groot wilde niet naar deze twee zeer deskundige D66 professoren luisteren en staat nu grotesk voor aap voor de gehele natie. Keihard afgeserveerd! Het plan om van Nederland een postzegelland te maken om het klimaat te redden kan van tafel. Als het kabinet toch blijft volharden om D66 haar zin te geven. Dan weten we dat het kabinet het tristatecity-plan uitvoert.

Steun OnsNieuws

Via paypal

pay

Donaties via onze IBAN
Vermeld u e-mail a.u.b
OPEN BANK, S.A.

IBAN:ES0900730100550594088873

BIC: OPENESMMXXX

Dank bij voorbaat voor uw steun
Continue Reading

Trending

ONS NIEUWS is NIEUW, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. 

Ten eerste aan al onze bezoekers, wij wensen jullie een mooie week met veel zon. Het is doneer actiedag bij Ons Nieuws.

STEUN ONS WERK MET EEN DONATIE, KLEIN GROOT MAAKT NIET UIT WIJ ZIJN BLIJ MET ELK BEDRAG

wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN

We use cookies to personalise content and ads, to provide social media features and to analyse our traffic. We also share information about your use of our site with our social media, advertising and analytics partners. View more
Cookies settings
Accept
Privacy & Cookie policy
Privacy & Cookies policy
Cookie name Active

Wie zijn we

Voorgestelde tekst: Ons site adres is: https://onsnieuws.com.

Reacties

Voorgestelde tekst: Als bezoekers reacties achterlaten op de site, verzamelen we de gegevens getoond in het reactieformulier, het IP-adres van de bezoeker en de browser user agent om te helpen spam te detecteren. Een geanonimiseerde string, gemaakt op basis van je e-mailadres (dit wordt ook een hash genoemd) kan worden gestuurd naar de Gravatar dienst indien je dit gebruikt. De privacybeleid pagina van de Gravatar dienst kun je hier vinden: https://automattic.com/privacy/. Nadat je reactie is goedgekeurd, is je profielfoto publiekelijk zichtbaar in de context van je reactie.

Media

Voorgestelde tekst: Als je een geregistreerde gebruiker bent en afbeeldingen naar de site upload, moet je voorkomen dat je afbeeldingen uploadt met daarin EXIF GPS locatie gegevens. Bezoekers van de site kunnen de afbeeldingen van de site downloaden en de locatiegegevens inzien.

Cookies

Voorgestelde tekst: Wanneer je een reactie achterlaat op onze site, kun je aangeven of je naam, je e-mailadres en site in een cookie opgeslagen mogen worden. Dit doen we voor je gemak zodat je deze gegevens niet opnieuw hoeft in te vullen voor een nieuwe reactie. Deze cookies zijn een jaar lang geldig. Indien je onze inlogpagina bezoekt, slaan we een tijdelijke cookie op om te controleren of je browser cookies accepteert. Deze cookie bevat geen persoonlijke gegevens en wordt verwijderd zodra je je browser sluit. Zodra je inlogt, zullen we enkele cookies bewaren in verband met je login informatie en schermweergave opties. Login cookies zijn 2 dagen geldig en cookies voor schermweergave opties 1 jaar. Als je "Herinner mij" selecteert, wordt je login 2 weken bewaard. Zodra je uitlogt van je account, worden login cookies verwijderd. Wanneer je een bericht wijzigt of publiceert wordt een aanvullende cookie door je browser opgeslagen. Deze cookie bevat geen persoonlijke data en heeft enkel het post ID van het artikel wat je hebt bewerkt in zich. Deze cookie is na een dag verlopen.

Ingesloten inhoud van andere sites

Voorgestelde tekst: Berichten op deze site kunnen ingesloten inhoud bevatten (bijvoorbeeld video's, afbeeldingen, berichten, enz.). Ingesloten inhoud van andere sites gedraagt zich exact hetzelfde alsof de bezoeker deze andere site heeft bezocht. Deze sites kunnen gegevens over je verzamelen, cookies gebruiken, extra tracking van derde partijen insluiten en je interactie met deze ingesloten inhoud monitoren, inclusief het vastleggen van de interactie met ingesloten inhoud als je een account hebt en ingelogd bent op die site.

Met wie we je gegevens delen

Voorgestelde tekst: Als je een wachtwoord reset aanvraagt, wordt je IP-adres opgenomen in de reset e-mail.

Hoelang we je gegevens bewaren

Voorgestelde tekst: Wanneer je een reactie achterlaat dan wordt die reactie en de metadata van die reactie voor altijd bewaard. Op deze manier kunnen we vervolgreacties automatisch herkennen en goedkeuren in plaats van dat we ze moeten modereren. Voor gebruikers die zich op onze site registreren (indien aanwezig), slaan we ook de persoonlijke informatie op die ze verstrekken in hun gebruikersprofiel. Alle gebruikers kunnen op ieder moment hun persoonlijke informatie bekijken, bewerken of verwijderen (behalve dat ze hun gebruikersnaam niet kunnen wijzigen). Site beheerders kunnen deze informatie ook bekijken en bewerken.

Welke rechten je hebt over je gegevens

Voorgestelde tekst: Als je een account hebt op deze site of je hebt reacties achter gelaten, kan je verzoeken om een exportbestand van je persoonlijke gegevens die we van je hebben, inclusief alle gegevens die je ons opgegeven hebt. Je kan ook verzoeken dat we alle persoonlijke gegevens die we van je hebben wissen. Dit bevat geen gegevens die we verplicht moeten bewaren in verband met administratieve, wettelijke of beveiligings doeleinden.

Waar we je gegevens naartoe sturen

Voorgestelde tekst: Mogelijk worden reacties van bezoekers gecontroleerd via een geautomatiseerde spamdetectie service.
Save settings
Cookies settings